To scenariusz, który rozegrał się w tysiącach polskich firm. Wszyscy dają z siebie sto procent, dyrektorzy dwoją się i troją, a firma… stoi w miejscu. Dlaczego zbiorowa odpowiedzialność za kierunek rozwoju w praktyce oznacza, że nie odpowiada za niego zupełnie nikt?
Na portalu Radia Biznes przyglądamy się najnowszej analizie Szymona Negacza. Ekspert rozprawia się z jednym z największych mitów współczesnego zarządzania: przekonaniem, że zespół dyrektorów jest w stanie wypracować skuteczną strategię za lidera organizacji. Wyjaśnia również, dlaczego mylenie ambitnego celu ze strategią to prosta droga do rynkowej stagnacji.
Z tego materiału dowiesz się:
– Syndrom myślenia grupowego: Jak naturalne dążenie zespołu do harmonii i unikania konfliktów prowadzi do podejmowania fatalnych decyzji oraz dlaczego cisza na spotkaniu strategicznym to niemal nigdy nie jest autentyczna zgoda.
– Cel kontra strategia: Dlaczego rzucenie hasła „w tym roku robimy 100 milionów obrotu” to jedynie pobożne życzenie, a nie strategia, i dlaczego bez twardych decyzji procesowych każdy dział zacznie optymalizować pracę pod własny interes.
– Psychologia strachu prezesów: Skąd bierze się podświadoma tendencja ucieczki przed odpowiedzialnością i dlaczego zrzucenie ciężaru decyzji na barki zespołu wydaje się kadrze zarządzającej bezpieczniejszym rozwiązaniem.
– Jednoosobowy ciężar strategii: Dlaczego za kierunek firmy musi odpowiadać jedna, konkretna osoba (właściciel lub prezes), podczas gdy rolą dyrektorów powinno być dostarczanie metryk i faktów, a nie wymyślanie wizji.
– Pułapka wymiany kadr: Dlaczego zwolnienie „niedowożącego” dyrektora i zatrudnienie nowego rzadko przynosi rezultaty, jeśli nowy człowiek wchodzi w ten sam, pozbawiony strategicznych ram układ.
Zapraszamy do obejrzenia pełnego materiału i dowiedzenia się, jak uzdrowić proces decyzyjny w organizacji:
